Η ΑΝΟΧΗ, ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ

Τρόμος πάνω από τη χώρα. Τρόμος και συνεχής Τρομοκρατία. Τρομοκρατία = Κράτος του Τρόμου. 

Βία, λεκτική, φυσική, οικονομική, κοινωνική, ηθική. Βία ασκείται ανελέητα από την Κυβέρνηση και τους Εταίρους-Σφετεριστές που εξ-υπηρετεί, επί των πολιτών.

Βουβές, ακατάπαυστες, εξευτελιστικές απολύσεις στον Ιδιωτικό Τομέα τον οποίο η Κυβέρνηση (η παρούσα των φανφαρόνικων, κουφιοκέφαλων Ζαππείων, η προηγούμενη των αναξιόπιστων ξένων τραπεζιτών κι η προ-προηγούμενη του λεφτά-υπάρχουν-και-είναι- για-την-πάρτη-μας) χειραγωγεί στην απόλυτη καταστροφή με αντισυνταγματικά νομοθετήματα κομματικής υπακοής.

Κραυγαλέες, προκλητικές απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα, ο οποίος, όπως και ο Ιδιωτικός, ανήκει στο Δήμο, δηλαδή στο Λαό, στους Πολίτες, παρά το γεγονός ότι η εκάστοτε Κυβέρνηση τον θεωρεί, τον χρησιμοποιεί και τον απομυζά λαίμαργα σαν τσιφλίκι της.

Κατάρρευση της Δημόσιας Παιδείας, της Δημόσιας Υγείας, της Κοινωνικής Πρόνοιας. Όχι κατάρρευση, καταβαράθρωση. Βρώμικα, λιγδιασμένα χέρια σπρώχνουν βίαια, ύπουλα, ανενδοίαστα, άνανδρα Δημόσια Αγαθά και Υπηρεσίες στο γκρεμό.

Χυδαίοι άνθρωποι έχουν αρπάξει ψηφοθηρικά τη χώρα. Την εξευτελίζουν, την κακοποιούν, την επιδεικνύουν προς πώληση στα σκλαβοπάζαρα της Δύσης και της Ανατολής σ’ επίδοξους αγοραστές-επενδυτές, οι οποίοι, αφού ψάξουν και χαρούν τ’ απόκρυφά της, της γυρίζουν την πλάτη, φτύνοντάς τη στα μούτρα κι αφήνοντας σύξυλους τους γλοιώδεις απαγωγείς της.

Οργή καταπιεσμένη, ανεκδήλωτη.

Ανέχεια. Εξαθλίωση. Ανοχή.

Ανοχή. Ανοχή. Ανοχή.

Πολιτισμική νέκρωση. Ιστορική άνοια. Κοινωνική διάλυση.

Λήθη.  Απραξία. 

Προμελετημένη μαζική δολοφονία ενός λαού, σκηνοθετημένη από τους στυγνούς φονιάδες ως αυτοκτονία, με τη συναίνεση των θυμάτων.

Είμαστε άρρωστα ερωτευμένοι με τους βιαστές μας.

Είμαστε συναισθηματικά εξαρτημένοι από τους απαγωγείς μας.

Γιατί; Γιατί; Γιατί;

ΤΣΙΚΝΑ

Η πρώτη σπίθα άναψε στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ ΑΕ στην Αγία Παρασκευή, την Τρίτη 11 Ιουνίου 2013. Σχεδόν συγχρόνως, άναψαν πολλαπλές σπίθες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και σ’ όλα τα σημεία της χώρας απ’ όπου εκπέμπουν  τοπικοί ραδιοφωνικοί ή τηλεοπτικοί σταθμοί. Φύσηξε άνεμος ελπίδας για την πολυπόθητη ανατροπή του «μεταπολιτευτικού» κοντόφθαλμου, πλιατσικολογικού, ζημιογόνου, καταστροφικού τρόπου διακυβέρνησης της Ελλάδας από ομάδες διαπλεκομένων  συμφερόντων.

Έξω από το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ ΑΕ στην Αγία Παρασκευή, άναψαν και οι πρώτες σπίθες στις ψησταριές των υπαίθριων καντινιέρηδων. Οι σπίθες στις υπαίθριες ψησταριές έγιναν φωτιά. Η φωτιά έγινε θράκα. Η θράκα ψήνει τα σουβλάκια και τα λουκάνικα. Η τσίκνα οδεύει προς τον αττικό ουρανό, καλύπτοντας τα κτίρια και τους συγκεντρωμένους αλληλέγγυους.

Ναι, η σπίθα της ψησταριάς των υπαίθριων μικροπωλητών ανάβει σε κάθε λαϊκή συγκέντρωση και ολοκληρώνεται σε κύματα τσίκνας. Η σπίθα της ψησταριάς του καντινιέρη, φέρνει πάντα το πολυπόθητο αποτέλεσμα της πώλησης του φτηνιάρικου λουκάνικου, βοηθούμενη από το αεράκι που φυσά.

Η σπίθα της λαϊκής εξέγερσης, κάθε που ανάβει, σβήνει άδοξα από το απαλό αεράκι της βολεψιάς και της τρανταχτής απουσίας κοινωνικής συνείδησης.

ΜΩΡΑΙΝΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΟΛΕΣΑΙ

Έπεσε το σήμα της ΕΡΤ απόψε τα μεσάνυχτα, πανελλαδικά, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά.  Για την ακρίβεια, η μωρή και ποταπή Κυβέρνηση αυτής της  χώρας, έριξε με φόρα το σήμα του Εθνικού Φορέα Ενημέρωσης πάνω στο τερατόμορφο κεφάλι της.

Ένα χυδαίο συνονθύλευμα επικίνδυνων, ζημιογόνων και συμπλεγματικών μετριοτήτων και απόλυτων τίποτα έχει γαντζωθεί πεισματικά στη σικέ διακυβέρνηση της χώρας, την οποία ασκεί προκλητικά ανθελληνικά και αντικοινωνικά. Εχθρικά, θα έλεγα, απέναντι στο έθνος, στο λαό.

Ένα τέτοιο μόρφωμα  δεν αποσπάται  για κανένα λόγο από τους ετοιμόρροπους  θώκους επί των οποίων έχει κατσικωθεί.

Ένα τέτοιο καρκίνωμα, επ’ ουδενί παραιτείται, ακόμα κι αν κινδυνεύει το κούφιο κεφάλι του.  Η καταστροφολαγνεία του το ωθεί να φύγει προκαλώντας τεράστιο όλεθρο, θυσιάζοντας τον κακορίζικο εαυτό του.

Π.Β.

© Κείμενο Πέγκυ Καρατζοπούλου – Βάβαλη_ 12/06/2013

MASSES MANIPULATION (?)

 

Photo borrowed from the Internet, with thanks

"Whoever controls the Media controls the mind." said Jim Morrison, a few decades ago, giving me food for thought, my friends.

The Media is controlled by a small greedy group of idiot globalists, who gather money and resourses, thus believing they are increasing their power. 

The power, the goods, the gold, the resourses are useless if not shared and spread. The power is a river. You cannot own the river. You cannot lock the river in a safe, no matter how huge and strong it might be. 

The river flows eternally simply destroying any and all obstacles that might bother its flow.
 

I am not upset with the global stupidity. I am concerned by the one and only weapon that this group is using: fear. 

Fear is non existent, as it is a virtual reality. I am worried that fear is taken for real by millions, billions of people. However, we all know that fear materializes when you feel it. It is so simple to delete fear by not allowing its existence among your feelings.

Deleting fear, we make the only weapon for the manipulation of the masses evaporate, vanish.
Deleting fear we allow the masses be.
Deleting fear we allow the Humanity to breath and live, to be.
Our utmost and only obligation as human beings is to be.
 

A big hug to all,
Peggy

Π.Β. 11-05-2013

© Κείμενο Πέγκυ Καρατζοπούλου – Βάβαλη_ 11-05-2013

ΥΣΤΕΡΑ, ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ

Σαν τις μέλισσες, τις ακούραστες εργάτριες, χτίζουμε τις κερήθρες. Μαζεύουμε το νέκταρ μεθοδικά, μ’ ευγνωμοσύνη στα λουλούδια, βοηθώντας τα να γίνουν καρποί. Παράγουμε το μέλι με αφοσίωση στο μελίσσι, το αποθηκεύουμε προνοητικά και τακτικά...  Ξάφνου, παραβιάζει το μελίσσι ένα χέρι  γαντοφορεμένο και κλέβει όλο το μέλι και τις κερήθρες!

Το όπλο μας είναι το κεντρί. Μα το χέρι του εισβολέα είναι καλά προστατευμένο από τα τσιμπήματά μας. Χρειάζεται, επειγόντως, με την αφοσίωση, την γνώση και τη σοφία που μας ωθεί να χτίζουμε μελίσσια, να συλλέγουμε το νέκταρ και να παράγουμε μέλι, να ασχοληθούμε με το αστραπιαίο ξεγύμνωμα αυτού του κλέφτη!

Δεν ωφελεί να χτίζουμε τις υπέροχες κερήθρες μας και να τις γεμίζουμε με το μέλι μας, για να το κλέβει αυτός! Ας σταματήσουμε να παράγουμε το υπέροχο αγαθό μας. Ας σταματήσουμε να δομούμε τους χώρους στέγασής του και ας αφοσιωθούμε στην προστασία των υπαρχόντων μας και στη συνέχιση της λειτουργικής κοινωνίας μας. Ας συνεργαστούμε για να τραβήξει, μονομιάς, ολόκληρο το μελίσσι, αυτό που προστατεύει τον κλέφτη-εισβολέα και να τον αντικρύσει δίχως την κάλυψη της πονηρής πανοπλίας του ! Το μελίσσι σύσσωμο, έχει τη δύναμη. Το μελίσσι γνωρίζει και δύναται.

Μετά, είναι τόσο απλό να ξεχυθούμε και θα τον κεντρίσουμε ακαριαία!

Π.Β. 23/04/2013

©Πέγκυ Βάβαλη_23-04-2013_κείμενα και φωτογραφίες

ΖΗΤΩ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ!

Ζήτωσαν αι Τρομοκρατικαί Δυνάμεις της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως!

Ζήτω το της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως Σιδηρούν Κιγκλίδωμα!

Ζήτωσαν αι Κλούβαι και οι Κλούβιοι!

Η Ελλάς ηυρίσκετο προ κρημνού προσφάτως. Με την συνδρομήν των Εταίρων, με την συνενοχήν των Κυβερνώντων και με το αζημίωτον των συνεργαζομένων, η Ελλάς επραγματοποίησεν γοργά βήματα εμπρός!

Ζήτω η Λήθη!

Ζήτω η Ηλιθιότης!

Ζήτωσαν τα των περιστερών περιττώματα επί κεφαλών επισήμων τε και διαπεπιστευμένων!

Ζήτω η Σωτηρία της Πατρίδος!

Ζήτω το σώσιμον της πατρίδος!

Ζήτωσαν οι τραπεζίται απανταχού της Γης!

Ζήτωσαν οι ευγενείς εχγώριοι τραπεζίται, οι απορροφώντες αντί ευτελούς τιμήματος τα των προβληματικών τραπεζών υγιή τμήματα!

Ζήτω το Έθνος – η εφημερίς – τε και τα παρελκόμενά της συμφέροντα!

Ζήτω ο παραπληροφορητικός Τύπος, γενικώς!

Ζήτωσαν τα Μαζικά Μέσα Εξαπάτησης!

Ζήτω η Ε.Ε. – Εταίρα Ευρώπη!

Ζήτω η Τρικομματική τε και Τρισαθλία Κυβέρνησις της Ελλάδος!

Ζήτω το Άβατον Κέντρον της Πόλεως των Αθηνών!

Ζήτωσαν οι Κεκλεισμένων Θυρών Σταθμοί των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς!

Ζήτω η Ελληνική Σημαία!

Ζήτωσαν οι μικροπωληταί πλαστικών σημαιών και τσολιαδακίων made in China!

Ζήτωσαν τα παρατεταγμένα έμπροσθεν του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου  οπίσθια!

Ζήτω η Λαϊκή Απουσία εκ των κυβερνητικών τεκταινομένων!

Ζήτω η Απάθεια!

Ζήτω η Αδράνεια!

Ζήτωσαν αι Διαδικτυακαί Επαναστάσεις επί ανακλίντρων!

Π.Β. 25-03-2012

© Κείμενο και φωτογραφίες Πέγκυ Καρατζοπούλου – Βάβαλη_ 25-03-2013

Ευαγγελιζόμεθα, επιτέλους?

Θούριος
Ρήγας Φεραίος

 

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,
κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.
Ο Σούτζος, κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής
Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης, ειν' να ιδής.