Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ ΣΟΥ, ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥ!



Ωραίο το φουστάνι σου, Γιώργο μου! Δε λέω, ωραίο φουστανάκι, αλλά στενό, βρε παιδί μου! Πολύ στενό μού πέφτει. Τσουρούτικο, που έλεγε κι η γιαγιά μου. Θα μού πεις, εσένα σ’ αρέσουν τα στενά. Όχι, Γιωργάκη μου, δεν σ’ αρέσουν τα στενά! Σε παρατηρώ, χρόνια τώρα. Ξέρω εγώ. Τα κολλητά σ’ αρέσουν. Άλλο το κολλητό, η λύκρα του ποδηλάτη – που γίνεται ένα με το γραμμωμένο του κορμί – άλλο το ολόσωμο μαγιουδάκι του μαραθωνοδρόμου κι άλλο το τόσο δα φουστανάκι, το χασεδένιο, που επιμένεις να μού φορέσεις. Ούτε καν από τσιτάκι δεν μού το’ραψες. Πολύ αραιή η ύφανση, Georgie-Porgy μου, σαν γάζα για πληγές, σαν επίδεσμος. Σάβανο στενό, κακοραμμένο και προκάτ. Πρέπει να αποστεωθώ για να το φορέσω, άσε που είναι και διαφανές και ντρέπομαι!

Και το παπούτσι ωραίο είναι, αλλά είναι μέγεθος προνηπίου και στενό και δυσκολοφόρετο, σαν να πρόκειται να με κάνεις γκέισα παλαιάς κοπής. Επίσης είναι μονό. Ένα παπούτσι – ούτε δεξί, ούτε αριστερό – που φοριέται (αν καταφέρω να σφηνώσω το ποδαράκι μου μέσα) είτε ως δεξί , ή ως αριστερό, ανάλογα. Το να βάλω αμφότερα τα πόδια μου στο ένα παπούτσι που μού προτείνεις είναι αδιανόητο, γιατί – το είπαμε ήδη – ούτε το ένα που πατουσάκι δεν χωράει μέσα. Άχρηστο, Γιώργο μου, άχρηστο. Πεταμένα λεφτά!


Εντάξει, αγόρι μου, το ξέρω, το θυμάμαι. Σα να σε βλέπω τώρα στα μπαλκόνια και στα τουβουπαράθυρα, να το βροντοφωνάζεις πως «Λεφτά Υπάρχουν!». Το έχω εμπαιδώσει. Αλλά, είναι ανάγκη, βρε παιδί μου, να τα πετάμε από το παράθυρο, σε ρούχα και υποδήματα που θα μείνουν αφόρετα? Άσε που είναι κακοί τρόποι να πετάμε λεφτά από το παράθυρο κι εμείς έχουμε ανατροφή και αγωγή και έμφυτη ευγένεια. Τα δε παράθυρα τα έχουν καταλάβει οι πιστοί του Παν-κάλου, τους οποίους έχει προστάξει να εκπαραθυρώσουν εαυτούς σε περίπτωση που δεν ψηφιστεί από τη Βουλή των Ψηφισμένων το Μεσοπρόθεσμο και το παρελκόμενό του Νομοσχέδιο, το οποίο εξ’ αιτίας της «στενότητας» των ενδυματολογικών προτάσεών του, το έχεις ονομάσει «Εφαρμοστικό» και το αποκαλείς χαϊδευτικά και διασποροελληνικά, «εφαρμοστό».

Γιωργάκη μου, ξέρεις τι λέω ‘γώ? Το εφαρμοστούλι σου να το φορέσεις πρώτος εσύ κι οι συντροφοαντιπαλοσυνάδελφοί σου, καθώς επίσης και οι αλλοδαποί συνευρωπαίοι μόδιστροι που το λανσάρισαν. Κάνε ένα ντεφιλέ, να μαζευτούμε να το φορέσετε κι αν μου αρέσει θα παραγγείλω κι εγώ.

Δε σε ρώτησα. Μπαίνει στο πλυντήριο?
Αααα, ναι βέβαια, έχεις δίκιο. Όλα μπαίνουν στο πλυντήριο! (Ναι, μωρό μου! Μετά το ξέπλυμα, τα απλώνουμε στο φως!)



Π.Κ.Β. 27/06/2011

©Πέγκυ Καρατζοπούλου-Βάβαλη_27-06-2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου