ΜΑΜΑ

Απ' όταν έκλεισα τα δεκαοχτώ, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, σου έστελνα μια ανθοδέσμη με τόσα τριαντάφυλα, όσα τα χρόνια μου. Όσα τα χρόνια που απολαμβάναμε την υπέροχη σχέση μάνας-κόρης, μεγαλώνοντας μαζί και κατανοώντας τη ζωή και την αγάπη μαζί, μαμά μου.

Τριάντα πέντε ροζ τριαντάφυλα ήταν τα τα τελευταία που σου έστειλα.

Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, μου λείπει η ζεστασιά κι η μοσχοβολιά της αγκαλιάς σου.

Όταν έπιασα στα χέρια μου το πρώτο μου παιδί, σου είπα: "Μαμά, αρχίζω να καταλαβαίνω πόσο μ' αγαπάς".

Όταν γέννησα το δεύτερο παιδί μου, είχα, πια, κατανοήσει το ανεξάντλητο και ατελεύτητο αυτής της αγάπης. 

Μαμά, ξέρω πόσο μ' αγαπάς.

Μαμά, νιώθω το αιώνιο και το αέναο της μητρικής αγάπης, γιατί μέσα από αυτήν την άνευ όρων αγάπη, έγινα κι εγώ αθάνατη.

Μαμά, σήμερα το πρωί, καθώς πότιζα τις τριανταφυλιές, ένιωθα το βλέμμα σου να με χαϊδεύει. Έβλεπα το χαμόγελό σου στο άνοιγμα των μπουμπουκιών.

Μαμά, η άσπρη τριναταφυλιά, που φυτέψαμε μαζί, άνθισε πέντε κατάλευκα τριαντάφυλα κι ένα μπουμπουκάκι, το έκτο, ετοιμάζεται κι αυτό ν' ανθίσει.

Π.Κ.Β. 10-05-2015

©Πέγκυ Βάβαλη_2015_Κείμενο και φωτογραφία

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ Μ’ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ Μ’ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

(Ιδανικό πιάτο για δίαιτα απώλειας βάρους!)

Χτες το βράδυ, μεταξύ παρακολούθησης πρωθυπουργικής συνέντευξης τύπου ανιεροεξεταστηρίου, ζάπινγκ και διαφημιστικών σποτ, έβγαλα από την κατάψυξη δύο μπούτια κοτόπουλου να ξεπαγώσουν, για να τα μαγειρέψω αύριο.

Μέχρι να τελειώσει το συστημικό αμόκ, αδέξια εκπεφρασμένο στο πρόσωπο του χαρισματικού πρωθυπουργού, τα μπουτάκια είχαν ξεπαγώσει. Οπότε τα έβαλα στο ψυγείο περιμένουν την μετουσίωσή τους σε light γκουρμεδιά.

Εννοείται ότι κάνω μια λιποδιαλυτική δίαιτα δικής μου έμπνευσης, με την οποία τρέφομαι θαυμάσια και χάνω περιττά κιλά με ανθρώπινο ρυθμό, χωρίς καταπίεση. Επειδή με διασκεδάζει το να γυμνάζομαι, κάνω καθημερινά γυμναστική και συχνά περπάτημα. Από την Πρωτομαγιά θ’ αρχίσω και το κολύμπι στη θάλασσα!

Σήμερα το μεσημέρι, άνοιξα το ψυγείο, χάζεψα στα ράφια του κι έβγαλα τα εξής:

1 ποτήρι του κρασιού κόκκινο κρασί, από ένα ξεχασμένο μπουκάλι,

2 μπουτάκια κοτόπουλου

ΝΟΣΗΡΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ, ΠΤΩΣΕΙΣ, ΕΚ-ΠΤΩΣΕΙΣ

 Οι αποζημιώσεις που θα κληθεί να πληρώσει η German Wings θα μειωθούν δραματικά αν αποδειχθεί ότι η πτώση ήταν ευθύνη του συγκυβερνήτη. Γι’ αυτό κι ο βομβαρδισμός από όλα τα ΜΜΕ παγκοσμίως περί του "τυφλού ψυχασθενούς" (νεκρού, άρα αδύναμου να υπερασπισθεί τον εαυτό του) πιλότου, του οποίου οι παθήσεις, με μαγικό τρόπο, πέρναγαν απαρατήρητες από τις υποχρεωτικές ιατρικές εξετάσεις της αεροπορικής εταιρείας...  Ποιός, άραγε, φέρει την ευθύνη του ελέγχου της σωματικής, ψυχικής και νοητικής υγείας, καθώς και της επαγγελματικής αριστείας των ανθρώπων που μας ταξιδεύουν στους ουρανούς, στη γη και στη θάλασσα;

Για τα λεφτά γίνονται όλα. Για τα λεφτά που είναι άχρηστα αν οι άνθρωποι δεν τα χρησιμοποιούμε για την τίμια και δίκαιη ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ μας... Η Κοινωνία των ανθρώπων είναι τυφλή και ψυχασθενής. Χάνουμε την ψυχή μας, μαγεμένοι από τα χρωματιστά χαρτάκια με τις ζωγραφιές που μετράνε Ευρώ, Δολάρια, Φράγκα και Στερλίνες. Χάνουμε την κατανόηση και την επίγνωση της Ύπαρξής μας. Χάνουμε την Ουσία του Μαζί.

...ΚΑΙ ΤΑ TROLLS ΣΕΡΝΟΥΝ ΚΑΡΑΒΙ

Ο κόσμος εξακολουθεί να χάνεται και να πηδάει από τα μπαλκόνια.

Έχουμε δρόμο μέχρι να ξανακερδίσουμε την ευημερία μας. Κοινό δρόμο, κακοτράχαλο και πολλή δουλειά για να τον διαβούμε με ασφάλεια.

Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, γιατί εξακολουθούμε ν΄ ασχολούμαστε με τα trolls του πολιτικού μας βίου και με την κάθε, καλά στοχευμένη στο θυμικό μας, προκλητική ή προσβλητική τους δήλωση. Όσο ασχολούμαστε με τον κάθε τσιρίδα κοντοστούπη, ή υπερμεγέθη υπερήλικα χυδαιολόγο, ή με την όποια γλωσσού μανταμίτσα και την κάθε ξερόλα σουσουράδα, αυξάνουμε την δημοτικότητά τους (και η αρνητική δημοτικότητα μετράει γι' αυτούς) και την τηλεθέαση, ή ακροαματικότητα στα κανάλια και στα ραδιόφωνα που φιλοξενούν τις ποταπές υπάρξεις τους.

Ας πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στην ενασχόληση με εκείνους που με την τρελλάρα τους γεμίζουν τις κοιλάρες τους, αδειάζοντας τις τσέπες μας!

Ας κατανοήσουμε, επιτέλους, ότι εμείς κάναμε δημόσιο προβεβλημένο πρόσωπο το κάθε τσόλι της πολιτικής! Επιτέλους, ας σταματήσουμε εδώ! Ως εδώ και μη παρέκει!
Σημ: Το κέικ λεμόνι-σοκολάτα και το ραβανί, για να σας καλοπιάσω, μπας και ξεκολλήσετε από τη μανία με την αναπαραγωγή των δηλώσεων εκείνων που αγαπάτε να μισείτε.

Π.Κ.Β. 28/02/2015

Κείμενο και φωτογραφίες © Πέγκυ Βάβαλη_2015

ΛΥΠΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

«Λυπάμαι για τους Έλληνες» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος έκανε λόγο για «ανεύθυνη» συμπεριφορά εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία προτίθεται να του χαλάσει τη μαγιά και ελπίζω και θέλω να το πετύχει, για το καλό των πολιτών της Ελλάδας και της Ευρώπης

Μετά από αυτή τη δήλωση του «κυρίου» Σόιμπλε ακολούθησε ο αναμενόμενος χαμός στο ΜΜΕ, στο διαδίκτυο και μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Γερμανίας.

Κρατώ τη δήλωση «Λυπάμαι για τους Έλληνες». Καλώς μας λυπάται, ειδικά ο Σόιμπλε, διότι, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεχόμαστε άβουλα να χρεωνόμαστε και να πληρώνουμε τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις των Γερμανικών και άλλων πολυεθνικών εταιρειών, τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις των ελαττωματικών αμυντικών, τεχνολογικών και ιατροφαρμακευτικών εξοπλισμών, ταΐζοντας με χρυσά κουτάλια τη διαπλοκή και τη λαμογιά ανωτάτου γηγενούς και διεθνούς επιπέδου!

Καλώς μας λυπάται ο Σόιμπλε, διότι το μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που θεωρεί υποχρέωσή του να πληρώνει τους φόρους του και να συναλλάσσεται έντιμα, έχει χρηματοδοτήσει και χρηματοδοτεί ημεδαπούς και αλλοδαπούς τραπεζίτες, που ξεφύτρωσαν από το πουθενά, μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικά κόμματα και κάθε απόλυτο τσαρουχοτίποτα που, ντε και καλά, είχε στόχο ζωής τα κότερα, τις βίλλες, τις Porsche, το Γκστάαντ, και τη χλιδάτη ζωή!

Καλώς μας λυπάται ο Σόιμπλε, διότι είμαστε ηλίθιοι όσοι (δηλαδή όλοι) δεν αμφισβητήσαμε τις προθέσεις των μεταπολιτευτικών μας κυβερνήσεων και των «εταίρων» μας έγκαιρα.

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ. Έτσι αποκαλώ την σημερινή παγκόσμια ημέρα. Η ρήση της Μητέρας Τερέζας έχει εντυπωθεί στο νου και στην καρδιά μου, έτσι δεν είμαι ενάντια σε τίποτα. Είμαι υπέρ των καλών κ’ αγαθών ανθρώπων, πράξεων, πραγμάτων.

Ο εορτασμός, ή η επισήμανση, καλύτερα, των Παγκοσμίων Ημερών από τα Ηνωμένα Έθνη – με την υπερβολή της πολιτικής ορθότητας, η οποία υπερισχύει της κοινωνικής ευαισθησίας στις μέρες μας – έχει ξεφτίσει κι έχει χάσει την ουσία του. Έχει ξεφύγει από την αποτελεσματική κοινωνική αφύπνιση και την αναγκαία δράση, μεταπηδώντας στο στάδιο μιας τυπικής αφιέρωσης, στην καλύτερη περίπτωση, έως το γκροτέσκ, σε πολλές περιπτώσεις.

Η σημερινή παγκόσμια ημέρα αφορά τα παιδιά που πάσχουν από την σοβαρή ασθένεια η οποία μας τρομάζει τόσο, ώστε αποφεύγουμε να την πούμε με τα’ όνομά της. Ο παιδικός καρκίνος μαστίζει πολλά παιδιά. Ο παιδικός καρκίνος στερεί το γέλιο και τη χαρά από τα παιδικά προσωπάκια, ρίχνοντας την σκιά του φόβου του θανάτου πάνω στους γονείς, τις οικογένειες και τους κοντινούς τους ανθρώπους.

Ευτυχώς, δεν είναι ανίατη ασθένεια ο καρκίνος. Ευτυχώς, η Ιατρική προοδεύει, καλπάζοντας, στις μεθόδους ιάσής του. Ευτυχώς, όλο και περισσότερα παιδιά θεραπεύονται!

Η ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΚΑΝΑΠΕ-ΔΟΥΛΑ ΞΥΠΝΗΣΕ!

Εντάξει. Χιονίζει, το έχει στρώσει. Στην Αττική και σ’ όλη την Επικράτεια, κάνει κρύο τσουχτερό.

Μέχρι πρόσφατα και για αρκετά χρόνια, περιμέναμε να χιονίσει για να δούμε άσπρη μέρα. Την τελευταία πτωχοποιητική πενταετία, ευχόμαστε να είναι ήπιοι οι χειμώνες για να μην υποφέρουν οι ολοένα αυξανόμενοι άστεγοι.

Είδαμε άσπρη μέρα χτες, σημειολογικά και μετεωρολογικά.

Απόψε, στις 6 το απόγευμα, θα συγκεντρωθούμε στις πλατείες όλης της χώρας για να δηλώσουμε, αμετάκλητα, σε εντός και εκτός συνόρων εταίρους, εταίρες και εταιρείες, την απαίτηση επαναφοράς της ε υ η μ ε ρ ί α ς μας!