ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ζούμε σε μια εποχή απερίγραπτης βαρβαρότητας. Βαρβαρότητας που συντελείται σε καθημερινή βάση με τον αισχρό παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο, με βομβαρδισμούς αμάχων, με ξεριζωμό λαών και ξεσπίτωμα οικογενειών, με στυγερές δολοφονίες αθώων. Βιώνουμε την ανηθικότητα στις περισσότερες εκφράσεις της καθημερινότητάς μας. 

Οι αυτοκρατορικές αρένες μετέτρεπαν τον πεινασμένο λαό σε αιμοδιψές πλήθος. Με τα ξεροκόμματα του άρτου και την απερίγραπτη βαρβαρότητα των θεαμάτων, αποδυνάμωναν κι αποκοίμιζαν τους πολλούς. Αργότερα, οι διαπομπεύσεις κι οι δημόσιες εκτελέσεις μαγισσών, αγίων και «προδοτών», εκτόνωναν τον θυμό του εξαθλιωμένου πλήθους για τα δεινά του.

Σήμερα, η τηλεόραση και το διαδίκτυο προσφέρουν υπερποσότητα βάρβαρου, χυδαίου, αισχρού θεάματος, άνευ άρτου, εθιστικά, απροκάλυπτα και παγκοσμιοποιημένα.

Στην εποχή της κατάπτωσης των Πανανθρώπινων Αξιών, σερνόμαστε κουρασμένοι και υποκριτικά αθώοι στον όμορφο πλανήτη μας.

Δεν είμαστε ούτε αθώοι, ούτε αμέτοχοι! Ό,τι επιτρέπουμε μας συμβαίνει.

Ας ξυπνήσουμε, επιτέλους, από τον εφιάλτη κι ας αγαπήσουμε τον συν-άνθρωπο επειδή είναι, ξεκινώντας από τον εαυτό μας, από τα παιδιά μας κι από όλα τα παιδιά του κόσμου!

Π.Κ.Β. 28/04/2018


© Κείμενο_φωτογραφία: Πέγκυ Βάβαλη_2018

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Βρε παιδιά του ΜΕΝΟΥΜΕΥΡΩΠΗΛΕΜΕΤΗΝΑΛΗΘΕΙΑ κτλ, κτλ, δελτίο καιρού είχατε πάρει όταν αποφασίζατε να προσέλθετε με τις σφυριχτρούλες σας στην Πλατεία Συντάγματος απόψε, με το ηχηρό μήνυμα: "Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη!"; (Η χρήση του ρήματος "ανήκω", πολύ μαρτυριάρα! Σας ξέφυγε.)

Καταλήγετε δηλώνοντας: "Οι στιγμές είναι κρίσιμες δεν γίνεται να παραμείνουμε βωβοί θεατές." Επειδή θα βρέχει, θα αντιμετωπίσετε τα εξής προβλήματα:

1^ον. Η σφυρίχτρα θα πάρει νερό και θα πιτσιλάει. Άρα βωβοί θα παραμείνετε, εφ όσον δεν προτίθεσθε να φωνάζετε συνθήματα.

2^ον.  Σαν βρεγμένες γάτες θα διαδηλώνετε την προσήλωσή σας στην "ευρωπαϊκή οικογένεια" άνευ όρων. Pas chic.

Προτείνω, να πάτε πλατεία. Είναι πιο comme il faut, όσο να πεις.

By the way, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Να τα λέμε κι αυτά.

Π.Κ.Β. 18/06/2015

© Κείμενο και φωτογραφίες © Πέγκυ Βάβαλη_2015

...ΚΑΙ ΤΑ TROLLS ΣΕΡΝΟΥΝ ΚΑΡΑΒΙ

Ο κόσμος εξακολουθεί να χάνεται και να πηδάει από τα μπαλκόνια.

Έχουμε δρόμο μέχρι να ξανακερδίσουμε την ευημερία μας. Κοινό δρόμο, κακοτράχαλο και πολλή δουλειά για να τον διαβούμε με ασφάλεια.

Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, γιατί εξακολουθούμε ν΄ ασχολούμαστε με τα trolls του πολιτικού μας βίου και με την κάθε, καλά στοχευμένη στο θυμικό μας, προκλητική ή προσβλητική τους δήλωση. Όσο ασχολούμαστε με τον κάθε τσιρίδα κοντοστούπη, ή υπερμεγέθη υπερήλικα χυδαιολόγο, ή με την όποια γλωσσού μανταμίτσα και την κάθε ξερόλα σουσουράδα, αυξάνουμε την δημοτικότητά τους (και η αρνητική δημοτικότητα μετράει γι' αυτούς) και την τηλεθέαση, ή ακροαματικότητα στα κανάλια και στα ραδιόφωνα που φιλοξενούν τις ποταπές υπάρξεις τους.

Ας πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στην ενασχόληση με εκείνους που με την τρελλάρα τους γεμίζουν τις κοιλάρες τους, αδειάζοντας τις τσέπες μας!

Ας κατανοήσουμε, επιτέλους, ότι εμείς κάναμε δημόσιο προβεβλημένο πρόσωπο το κάθε τσόλι της πολιτικής! Επιτέλους, ας σταματήσουμε εδώ! Ως εδώ και μη παρέκει!
Σημ: Το κέικ λεμόνι-σοκολάτα και το ραβανί, για να σας καλοπιάσω, μπας και ξεκολλήσετε από τη μανία με την αναπαραγωγή των δηλώσεων εκείνων που αγαπάτε να μισείτε.

Π.Κ.Β. 28/02/2015

Κείμενο και φωτογραφίες © Πέγκυ Βάβαλη_2015

Το δώρο των Χριστουγέννων

Φάτε μάτια, ψάρια...

Οι εργοδότες του Ιδιωτικού Τομέα υποχρεούνται από τον νόμο στην καταβολή του 13^ου μισθού. Γνωρίζουμε όλοι, ότι οι περισσότεροι μικρομεσαίοι εργοδότες δυσκολεύονται να καταβάλλουν ακόμα και τους μειωμένους μισθούς των υπαλλήλων τους. Οι περισσότεροι μικρομεσαίοι, τονίζω! Πάνω στην αδυναμία αυτών οι οποίοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά και το σώμα της Εθνικής μας Οικονομίας, πατούν και όλοι εκείνοι οι απαράδεκτοι εργοδότες-εκμεταλλευτές των εργαζομένων, ρουφώντας από το προσωπικό τους την αξιοπρέπεια, μαζί με το αίμα του.

Επανέρχομαι. Το Κράτος υποχρεώνει τον εργοδότη του Ιδιωτικού Τομέα στην καταβολή του δώρου των Χριστουγέννων. Ουσιαστικά, τον υποχρεώνει στην καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών και του φόρου μισθωτών υπηρεσιών που συνοδεύουν  το «Δώρο». Άρα, λάβει-δεν-λάβει ο εργαζόμενος τον 13^ο μισθό, το Κράτος και τα Ασφαλιστικά Ταμεία εισπράττουν, ή χρεώνουν ληξιπρόθεσμες οφειλές στον εργοδότη.

Πού πηγαίνουν αυτές οι εισφορές και οι φόροι του 13^ου μισθού, του Δώρου Πάσχα και της Καλοκαιρινής άδειας; Κάνουν, προφανώς, φτερά και πετούν ανέμελα σε διάφορους λογαριασμούς, σε αριστοκρατικά κι εξωτικά μέρη του πλανήτη, παράκτια ή μη.

Πάντως, οι συνταξιούχοι, οι οποίοι επί δεκαετίες κατέβαλλαν, υποχρεωτικά και αδιάκοπα, το ποσοστό των εισφορών και των φόρων που τους χρεωνόταν, από κοινού με τους εργοδότες τους, δεν εισπράττουν ούτε 13^ο μισθό, ούτε τον 14^ο. Τι κάνουν γι’ αυτήν την καταλήστευση; Φωνάζουν έξω από Υπουργεία, χτυπώντας στων κουφών τις πόρτες.

Πού πήγαν οι εισφορές και οι φόροι δεκαετιών; Φαγώθηκαν από τους ακόρεστους συνδαιτυμόνες των σκανδάλων και της ξεδιαντροπιάς του πολιτικού μας βίου. Μοιράστηκαν, όπως μοιράζεται το πλιάτσικο, βιαστικά και βουλιμικά, κάνοντας φτερά για τους προορισμούς που όλοι γνωρίζουν και γνωρίζουμε και κανείς δεν αποκαλύπτει. Οι αμετανόητοι πλιατσικολόγοι, λόγω omerta, οι αποχαυνωμένοι φορο-εισφορο-πληρωτές, λόγω βλακείας.

Γκρινιάζουμε, φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε, αναμασάμε τα δεινά μας μεταξύ μας, καφενειακά και ιντερνετικά, ρίχνοντας κατάρες στους υπεύθυνους, που εμείς διορίσαμε – και εξακολουθούμε να διορίζουμε – για να μας κυβερνούν. Κάνουμε έναν αχταρμά όλων των προβλημάτων που έχουν φέρει την κοινωνία μας σε ανθρωπιστικό και ηθικό αδιέξοδο, αυξάνοντας τη σύγχυση και αποδυναμώνοντας τις πιθανότητες λύσης τους.

Ένα-ένα τα βήματα, αλλιώς γκρεμοτσακίζεσαι. Ένα-ένα τα προβλήματα, αλλιώς τα πολλαπλασιάζεις. Ξεχωρίζουμε τα θέματα. Αξιολογούμε τις προτεραιότητες και διαβάζουμε προσεκτικά το κάθε πρόβλημα, για να βρούμε τη λύση του. Η λύση εμπεριέχεται στη διατύπωση. Οπότε, με καθαρό μυαλό και σαφή πρόθεση,  προχωρούμε στην εξυγίανση της καθημερινότητάς μας. Όχι κατά μόνας. Ούτε όλοι μαζί. Χωρισμένοι σε ομόνοες  ομάδες, οι οποίες θα φέρουν την ευθύνη της πραγματοποίησης ενός στόχου, κάθε φορά.

ΖΗΤΩ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ!

Ζήτωσαν αι Τρομοκρατικαί Δυνάμεις της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως!

Ζήτω το της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως Σιδηρούν Κιγκλίδωμα!

Ζήτωσαν αι Κλούβαι και οι Κλούβιοι!

Η Ελλάς ηυρίσκετο προ κρημνού προσφάτως. Με την συνδρομήν των Εταίρων, με την συνενοχήν των Κυβερνώντων και με το αζημίωτον των συνεργαζομένων, η Ελλάς επραγματοποίησεν γοργά βήματα εμπρός!

Ζήτω η Λήθη!

Ζήτω η Ηλιθιότης!

Ζήτωσαν τα των περιστερών περιττώματα επί κεφαλών επισήμων τε και διαπεπιστευμένων!

Ζήτω η Σωτηρία της Πατρίδος!

Ζήτω το σώσιμον της πατρίδος!

Ζήτωσαν οι τραπεζίται απανταχού της Γης!

Ζήτωσαν οι ευγενείς εχγώριοι τραπεζίται, οι απορροφώντες αντί ευτελούς τιμήματος τα των προβληματικών τραπεζών υγιή τμήματα!

Ζήτω το Έθνος – η εφημερίς – τε και τα παρελκόμενά της συμφέροντα!

Ζήτω ο παραπληροφορητικός Τύπος, γενικώς!

Ζήτωσαν τα Μαζικά Μέσα Εξαπάτησης!

Ζήτω η Ε.Ε. – Εταίρα Ευρώπη!

Ζήτω η Τρικομματική τε και Τρισαθλία Κυβέρνησις της Ελλάδος!

Ζήτω το Άβατον Κέντρον της Πόλεως των Αθηνών!

Ζήτωσαν οι Κεκλεισμένων Θυρών Σταθμοί των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς!

Ζήτω η Ελληνική Σημαία!

Ζήτωσαν οι μικροπωληταί πλαστικών σημαιών και τσολιαδακίων made in China!

Ζήτωσαν τα παρατεταγμένα έμπροσθεν του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου  οπίσθια!

Ζήτω η Λαϊκή Απουσία εκ των κυβερνητικών τεκταινομένων!

Ζήτω η Απάθεια!

Ζήτω η Αδράνεια!

Ζήτωσαν αι Διαδικτυακαί Επαναστάσεις επί ανακλίντρων!

Π.Β. 25-03-2012

© Κείμενο και φωτογραφίες Πέγκυ Καρατζοπούλου – Βάβαλη_ 25-03-2013

ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ & ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Αν η Λίστα Λαγκάρντ είναι προϊόν εγκλήματος, επιβάλλεται, ως αυτονόητη, η σύλληψη και η παραδειγματική τιμωρία ΟΛΩΝ των διακινητών και παραληπτών της πανευρωπαϊκά.

Αν η Λίστα Λαγκάρντ δεν είναι προϊόν εγκλήματος, επιβάλλεται, ως αυτονόητη, η σύλληψη και η παραδειγματική τιμωρία ΟΛΩΝ των Ελλήνων αξιωματούχων οι οποίοι είχαν και έχουν πρόσβαση σ' αυτήν και όχι μόνο δεν αξιοποίησαν τις περιεχόμενες πληροφορίες προς όφελος του Ελληνικού Κράτους και κατά συνέπεια του Ελληνικού Λαού, αλλά απέκρυψαν και ενδεχομένως παραποίησαν την Λίστα Λαγκάρντ.

Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι Έλληνες αξιωματούχοι οι οποίοι εμπλέκονται στην απόκρυψη και ενδεχόμενη παραποίηση της εν λόγω λίστας, είναι ύποπτοι σωρείας εγκληματικών πράξεων εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

Το ρήμα «ΠΛΑΤΕΙΑΖΩ» και οι «ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΣΤΑΣ»

Μέχρι πρόσφατα η έκφραση «Πάμε πλατεία?» είχε την έννοια της πρόσκλησης για χαλαρό καφεδάκι με παρεούλα, χαβαλέ, κουβεντούλα, μάτι, ό,τι κάτσει, απ’ όλα!  Αναφερόταν, κυρίως, στην Πλατεία Κολωνακίου.

Από την περασμένη Τετάρτη, 25/05/2011, η έκφραση «Πάμε Πλατεία» απώλεσε το ερωτηματικό της και αναβαθμίσθηκε – Δόξα τω Θεώ και το διαδίκτυο – σε προτροπή! 

ΜΑΡΜΑΡΩΣΕ Ο… ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Ο φόβος πηγή κάθε κακού, κάθε λάθους. Το κακό δεν υφίσταται. Ο φόβος, ναι.

Ο βασιλιάς, μαρμαρωμένος από το φόβο του, άλλοτε στο ψηλό θρονί κι άλλοτε ταξιδεύοντας μεταξύ Δύσης και Μοριά, ζητιάνευε απ’ τα ξαδέρφια, από τον Πάπα κι από τους βασιλιάδες – Σταυροφόρους, βοήθεια να σώσει την Αυτοκρατορία. Έσπαγε το κεφάλι του, τσάκιζε τη μέση του, υποχωρούσε στις κυριαρχικές απαιτήσεις έξωθεν, αποφεύγοντας να κυβερνήσει. Αποφεύγοντας να ανασυντάξει τις δυνάμεις του. Στο μεταξύ, ο Πολιορκητής ετοίμαζε στράτευμα, δημιουργούσε πανίσχυρες πολιορκητικές μηχανές, ιχνηλατούσε και χαρτογραφούσε με σοφή στρατηγική.

Η κερκόπορτα ήταν μια, όχι και τόσο σημαντική, από τις πολλές παραμέτρους. Ξέφραγο αμπέλι ήταν ολόκληρη η Αυτοκρατορία! Η γενναιότητα και οι πολεμικές αρετές ενός Ιωάννη Ιουστινιάνη Γενουάτη δεν έφεραν ούτε την άνοιξη, μήτε τη σωτηρία. Σπαταλήθηκαν και θυσιάστηκαν, ο ακέραιος Ιωάννης κι οι ανδρείοι του, σε βωμό βυζαντινού σκότους μιας ξεχαρβαλωμένης Αυτοκρατορίας.

Δε σώζεται καμιά πατρίδα, μικρή ή μεγάλη, από τους γείτονες και τους φίλους!

Δεν διοικείται, ούτε το μαγαζάκι της γειτονιάς, από φοβισμένους, υποχωρητικούς σφουγκοκωλάριους!

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Αυτό το καθεβραδινό ραντεβού, βρέξει-χιονίσει, στην Πλατεία του Άγνωστου Στρατιώτη, που έχει από πάνω της τη Βουλή των Ελλήνων κι από κάτω της την Πλατεία Συντάγματος και το Μετρό, το οποίο έχει από κάτω του την Αρχαία Πόλη των Αθηνών, ξεκίνησε με ξεκάθαρη πρόθεση, από «διαδικτυακούς φίλους» οι οποίοι αρχίζουμε να συγχρωτιζόμαστε, να συνεννοούμαστε, να συνεργαζόμαστε και να συνηθιζόμαστε.

Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΑΝΑΠΗΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σήμερα το πρωί, καθώς κοίταζα τις φωτογραφίες που τράβηξα χθες στο Σύνταγμα, ξεδιαλέγοντας, ανάμεσα σε τόσο σημαντικά στιγμιότυπα από τη χθεσινή ειρηνική και –  ελπίζω αμετάκλητη – διαδήλωση της λαϊκής αγανάκτησής μας, μού ήρθαν στο μυαλό κάποιες διαπιστώσεις της Shirley MacLaine, η οποία γηράσκει διδασκομένη και διδάσκουσα.

«Έχω αποφασίσει να πιστεύω όλα όσα ακούω. Γιατί όχι; Τα πάντα είναι απίστευτα έτσι κι αλλιώς. Εννοώ πως, σχεδόν τα πάντα στις μέρες μας, έρχονται σε αντίθεση με όλα εκείνα με τα οποία γαλουχήθηκα. Ανατρέπουν ολόκληρο το σύστημα των αρχών με τις οποίες ανατράφηκα. Καταργούν όλα όσα διαπαιδαγωγήθηκα να αναγνωρίζω και να πιστεύω σαν την έκφραση της υγιούς αλήθειας.»

«ΦΦΦΦΟΥ!!!!!!!!!!! ΚΑΙ ΜΠΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!!» ΜΕΡΟΣ 1ον: Ο ΦΟΥΜΠΟΥΦΙΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΕΡΟΣ 1ΟΝ:

Ο ΦΟΥΜΠΟΥΦΙΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Εμένα μού αρέσει το φουμπού, γιατρέ μου! Το φχαριστιέμαι. Το απολαμβάνω. Αξιοποιώ τις δυνατότητες που μού παρέχει και τις υπηρεσίες που μού προσφέρει. Χαίρομαι την επικοινωνία με τους διαδικτυακούς μου φίλους. Τονίζω το επίθετο «διαδικτυακός», το οποίο χαρακτηρίζει το ουσιαστικό «φίλος», σ’ αυτήν την πολυπρόσωπη σχέση που λαμβάνει χώρα και αυξάνεται μέσα στον τεράστιο ιστό, τον υφασμένο από αρκετές εκατοντάδες εκατομμυρίων «φίλους». Φιλώ, σημαίνει αγαπώ. Φίλος (χωρίς εισαγωγικά, πλάγια γραφή, κ.τ.λ.) είναι εκείνος που αγαπώ. Γίνεται μια εξωφρενικά λανθασμένη κατάχρηση αυτής της υπέροχης λέξης.

Λέμε:

- Χρόνια πολλά, Θανασάκη μου! Να ζήσεις! Έλα να φάμε σπίτι, που γιορτάζει ο ξάδερφός σου! Σ’ αρέσουν, Θανάση, οι μελιτζάνες ιμάμ?

- Όχι, δεν είμαι φίλος.

- Πώς να γίνεις φίλος, βρε Θανάση μου, με μερικές μαραμένες μελιτζάνες που κολυμπάνε στο λάδι, ανάμεσα σε κομματάκια τομάτας, σκελίδες σκόρδου και φέτες από κρεμμύδι? Εγώ σε ρώτησα αν σού αρέσει να τις τρως. Δεν ρώτησα αν τις αγαπάς και τις εμπιστεύεσαι και επιδιώκεις να συγχρωτίζεσαι μαζί τους. Ούτε αν θα θυσίαζες τον ένα σου νεφρό και τον νωτιαίο σου μυελό για τη σωτηρία των μελιτζανών ιμάμ! Η απάντηση ώφειλε να είναι «Όχι, δεν μού αρέσουν.»
Οι φίλοι μας στο facebook δεν είναι μελιτζάνες ιμάμ, ούτε παπουτσάκια. Αυτό είναι βέβαιο. Ή, σχεδόν βέβαιο. Κάποιοι από αυτούς ήταν φίλοι, ή γνωστοί μας, πριν ενταχθούν στην διαδικτυακή

ΟΙ ΠΛΑΣΙΕ ΤΟΥ ΦΟΥΜΠΟΥ… αλλά, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά!

* Πόσο εύκολη είναι η διαδικτυακή επικοινωνία?
Πολύ.
* Πόσο ενοχλητικοί μπορούν να γίνουν οι ανόητοι άνθρωποι?
Πάρα πολύ!

Παρατηρώ ότι, τώρα τελευταία, αρκετοί φίλοι γράφουν για τις διάφορες φυλές του Facebook, αυτής της τεράστιας διαδικτυακής κοινότητας-κοινωνίας. Δεν θυμάμαι αν ασχοληθήκαμε με τους πλασιέ του Facebook. Δεν έχει, όμως σημασία, γιατί ασχολούνται εκείνοι επίμονα μαζί μας. Θέλουμε, δεν θέλουμε, θα το δούμε το προϊόν τους! Θα μας το στείλουν σε μήνυμα, εικοσάρι thread συνήθως, από κείνα που μπουκώνουν το inbox. Θα μας το ποστάρουν στον φιλόξενο τοίχο μας. Θα μας το ξαναστείλουν και θα το ξαναποστάρουν, σε τακτά χρονικά διαστήματα. Θα μας ξαναγράψουν για να ρωτήσουν τη γνώμη μας. Ακριβώς σαν τους πλασιέ παλιότερων εποχών, σαν τους ερασιτέχνες πωλητές των προϊόντων που πωλούνται με τη μέθοδο της πυραμίδας. Σαν τους ενοχλητικούς πωλητές των καταστημάτων που βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές – αυτούς που σε αρπάζουν, σχεδόν, από το μανίκι για να σε κάνουν πελάτη!