ΙΔΑΛΙΟΝ

Ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί!

Παρατηρώντας τους «ηγέτες» του πλανήτη όπου κατοικώ, ντόπιους και αλλοδαπούς, σκέφτομαι πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από αγχωμένοι διεκδικητές μιας προσωρινής εξουσίας επί κακομαγειρεμένων οικονομικών μεγεθών.

* «... Τα πολύ παλιά χρόνια, νομίζω στην Εποχή του Σιδήρου, ίσως να ήταν στην εποχή του Χαλκού, τότε που κατέβαιναν τα Ελληνικά Φύλα και ρίζωναν μεγαλόπνοα σε τούτο το ευλογημένο κομματάκι του πλανήτη, ο βασιλιάς Χαλκάνωρ οδήγησε το λαό του σ’ ένα πανέμορφο νησί. Την Κύπρο. Έπρεπε να βρει το χώμα το πιο καρπερό και τον τόπο τον πιο φωτεινό. Μέρες πλανιόταν στο νησί. Ο άναξ μπροστά, ο λαός πιστός ακόλουθος. Σ’ ένα λοφάκι κάθισε να ξαποστάσει, κάτω από ένα δέντρο. Α! Πόση ομορφιά! Θαμπώθηκε. Έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια του, ασταμάτητα. Όχι από λύπη ή συγκίνηση, ούτε από χαρά. Από το κοίταγμα του ήλιου άνοιξαν οι βρύσες των ματιών. Ο ήλιος ξεχείλιζε από παντού. Γέμιζε τον ουρανό ασφυχτικά, ξεπεταγόταν από τη θάλασσα σαν πολλαπλή έκρηξη διαμαντιών. Χωνότανε στην πέτρα, στο άσπρο μάρμαρο, γητευτής, καταργώντας το χρώμα, την υφή, κάνοντάς το διαφανές, μεταμορφώνοντάς το, μαγικά, σε πηγή φωτός. Την άλλη στιγμή, διαθλαστικά, μετάλλαζε το φως σε χρώμα και πυροβολούσε την όραση, με αχτίδες πλουμιστές. «Εδώ θα χτίσω την πόλη μου», είπε ο βασιλιάς. «Εδώ, που είδα τον ήλιο». «Είδε τον ήλιο, ο βασιλιάς! Είδε τον ήλιο!», ζητωκραύγασε ο λαός κι ανασκουμπώθηκαν να χτίζουν... Ιδάλιον, την είπαν την πόλη τους.

Οι καλοί βασιλιάδες ξέρουν να βρίσκουν ήλιο και νερό. Φωτίζουν και αναζωογονούν το λαό τους.

Ο ήλιος δίνει ζωή σε κείνους που τον αγαπούν. Δίνει δύναμη σε κείνους που τον σέβονται. Καίει όποιον είναι βλάσφημος.»

Η σημερινή ανατολή

* Απόσπασμα από το μυθιστόρημά μου ΚΙΤΡΙΝΟ ΦΟΡΕΜΑ ΣΟΥΕΝΤ»_INTERMEZZO 4._

Πέγκυ Βάβαλη 08/10/2012

© Κείμενο και φωτογραφίες Πέγκυ Βάβαλη_02-10-2012

 

Ο ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ, Ο ΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΜΕΡΚΕΛ

Αγαπητό μου Ημερολόγιο,

Κυριακή 7 του Οκτώβρη του καταστροφικού έτους 2012 (αυτού στο οποίο τερματίζεται το ημερολόγιο των Μάγια καθώς και η ανοχή των συνεπών Ελλήνων φοροπληρωτών.).

Πολύ όμορφη ήταν η μέρα. Ηλιόλουστη, ευχάριστα ζεστή, φθινοπωρινά ήρεμη. Πήγα στη θάλασσα και κολύμπησα. Ισορροπώ στη θάλασσα. Αδειάζει το μυαλό από τα τοξικά απόβλητα της καθημερινότητας. Κάθαρση και γαλήνη του νου και της καρδιάς. Επιστρέφω σπίτι αναζωογονημένη, ανάλαφρη. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έτσι λειτουργούσε πάνω μου κολύμπι στη θάλασσα.

Ευτυχώς που πήγα στη θάλασσα σήμερα, υπομονετικό μου Ημερολόγιο. Ευτυχώς! Γιατί αυτά που ακούω και διαβάζω και βλέπω από τα ΜΜΕ, δεν είναι εξοργιστικά είναι εξωπραγματικά, άρρωστα και απάνθρωπα. Χυδαία. Ναι, το επίθετο «χυδαία» χαρακτηρίζει τα γεγονότα που συνωστίζονται ασφυκτικά και κακοπροαίρετα γύρω από την καθημερινότητά μας. Επίσης, είναι α ν ό η τ α. Εντελώς ανόητα. Προσβλητικά της νοημοσύνης μας, της ηθικής και αυτής της ανθρώπινης υπόστασής μας.

Θύμωσα. Θυμώσαμε. Αγανάκτησα. Αγανακτήσαμε. Τρία χρόνια τώρα, είμαστε ένας λαός σε νευρική υπερδιέγερση, σε κατάθλιψη, σε έξαλλη κατάσταση. Κουράστηκα να θυμώνω, να εκνευρίζομαι, ν’ απογοητεύομαι, να αγανακτώ, να θλίβομαι. Κουραστήκαμε.

Οι θεσμοί έχουν καταντήσει ατάλαντοι κουρελιάρηδες κλόουν, που κανείς δεν μπαίνει στον κόπο ν’ ασχοληθεί με τα κακόγουστα νούμερά τους.

Ο λαός ψηφίζει τους ίδιους, ξανά και ξανά, κι ύστερα τους βρίζει.

Η Δημοκρατία έχει μεταλλαχθεί σε νομοθετική διαδικασία μη εφαρμοζόμενων νόμων και λειτουργεί με ψευδείς προεκλογικές εξαγγελίες, περισυλλογή ψήφων για ίδιο όφελος και αλληλοεξυπηρετήσεις και με μετεκλογικές ύβρεις.

Βαμπιρικοί Μονόλογοι

Τελευταία μέρα του Σεπτέμβρη. Πανσέληνος. Δίχως ρομαντική διάθεση, δίχως ερωτικούς συνειρμούς, σχεδόν «δίχως θεό», που θα έλεγε και ο Άγγελος Τερζάκης. Ούτε τα βαμπίρ δεν βγήκαν να ρουφήξουν αίμα προχτές, την Κυριακή. Κρύφτηκαν κι οι λυκάνθρωποι στις σκοτεινές σπηλιές τους. Ο κόμης Δράκουλας κλειδαμπαρώθηκε στον τάφο του κι έβαλε και το ταμπελάκι «Μην Ενοχλείτε». Γενικά, το τελευταίο διάστημα έχει πέσει σύρμα στα αιμοβόρα πλάσματα του σκότους, κάτι σαν ταξιδιωτική απαγόρευση, ν’ αποφεύγουν τους Ελληνικούς προορισμούς. Όχι μόνο δεν έχει μείνει σταγόνα αίμα να χορτάσουν την πείνα τους, αλλά κινδυνεύουν με αποστράγγιση αν εισέλθουν εντός των Ελληνικών συνόρων χορτάτα.

Κατά τη διάρκεια της Πανσελήνου της 30^ης Σεπτεμβρίου κυκλοφορούσε στην Ελλάδα μια αιμοσταγής τριανδρία, αιμοσταγέστερη του Καρπάθιου ευγενούς και των ακολούθων του. Αυτή η ανθρωποκτόνος τριανδρία επισκέπτεται την ηλιόλουστη χώρα σε τακτά και άτακτα χρονικά διαστήματα και συναντιέται με μια γιαλαντζί τριανδρία ιθαγενών υποχθόνιων πλασμάτων. Η γηγενής τριανδρία έχει αυθορμήτως αναλάβει να αποστραγγίζει κάθε σταγόνα αίματος από τις φλέβες όλων των ιθαγενών και κυρίως από τα παιδιά, τα βρέφη και τα αγέννητα και να το παραδίδει στην επισκέπτρια τριανδρία, την οποία, χάριν συντομίας, θα αποκαλούμε «Τρόικα». Η αλήθεια είναι, ότι η γιαλαντζί τριανδρία δυσκολεύεται να απεξαρτηθεί από μια κακή συνήθεια δεκαετιών. Έξις δευτέρα φύσις, για να το πω επιστημονικά και να πουλήσω μούρη. Οι διάφορες γιαλαντζί τριανδρίες, ανανδρίες κτλ, είναι εθισμένες να ρουφάνε το αίμα των ωραίων και κοιμωμένων ιθαγενών για την πάρτη τους. Δεκαετίες τώρα, το ρούφαγαν λίγο-λίγο, μετά περισσότερο-περισσότερο, ώσπου τέλειωσε. Πάνω που τέλειωσε, μάθανε πως ρουφιόμαστε πλακώσανε κι οι τρόικες και τα γιαλαντζί βαμπίρ, πάθανε απόγνωση και ντουβρουτζά.

Δ.Ε.Θ., Η ΕΝΑΡΞΗ (Ερωτηματολόγιο # 6)

► Γιατί έχει επικρατήσει η «παράδοση», ο εκάστοτε Πρωθυπουργός της Ελλάδας, εγκαινιάζοντας την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, να απευθύνεται στο Λαό της Ελλάδας εν είδει διαγγέλματος;

► Γιατί δεν αρκείται, ο εκάστοτε Πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε μία ομιλία κατάλληλη για τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης;

► Γιατί, όταν ένας άνθρωπος είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ξεχνάει τις εξαγγελίες που έκανε όταν δεν ήταν  Πρωθυπουργός της Ελλάδας;

► Γιατί ο τρέχων Πρωθυπουργός της Ελλάδας ωρυώταν κατά του περσινού και του προπέρσινου  Πρωθυπουργού της Ελλάδας;

► Μόνο επειδή εποφθαλμιούσε τη θέση τους;

Όπου και να ταξιδέψω η ΔΕΗ με κατακεραυνώνει

Πανό στα Χανιά. Αύγουστος 2012

Όπου και να ταξιδέψω η ΔΕΗ με κατακεραυνώνει

Στην Κρήτη μέσ’ στο λιμάνι των Χανίων το πανό του συλλόγου
ορμούσε πάνω από το βράχο για να αποτυπωθεί στην όρασή μου
καθώς κατέβαινα την κατηφόρα κι η καταμέτρηση με απειλούσε
ανεβάζοντας ξανά το λογαριασμό στις κιλοβατώρες του μετρητού
ως που να συναντήσει το αίσχος του χαρατσιού.

Στο παλιό λιμάνι ιδρώνοντας σε σεζ λονγκ που όλοι αράζαν
περιμένοντας να φέρει ένας σερβιτόρος τις ρακές
καρφώθηκε το βλέμμα στη βραχοπλαγιά, στις πέτρες
και σαν μια σαΐτα, τιναγμένη ξαφνικά
από τα πέρατα μιας ευμάρειας βασιλεμένης,
είδα τις διαμαρτυρίες για το κοινωνικό αγαθό, στημένες στις μεγάλες πέτρες του νησιού των Κρητικών
και συντάχθηκα μαζί τους
καθισμένη στο καφέ του ξενοδοχείου της ωραίας πόλης των Χανίων.
Έβγαλα φωτογραφία, στηριγμένη σε μια μάντρα
με τη μηχανή κρεμασμένη στο λαιμό μου.
Από το λόμπυ του ξενοδοχείου
ακούγονταν οι μαντινάδες.

Τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε
πως σώζουνε την Ελλάδα ή το Ευρώ;
Ο ένας έρχεται από το Λάος και μαζί με τον άλλο πηγαίνει στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Ο άλλος πηγαίνει για πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κι είν' ευχαριστημένος.
"Βρήκα το εκκαθαριστικό της ΔΟΥ κι έπαθα πανικό", λέει ο φίλος.
Στο μεταξύ η ΔΕΗ με παιδεύει
δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει σαν μας τελειώσουν τα λεφτά, τα ρημάδια
και μας περιγελάνε εκείνοι που μας κλέβουν.
Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Ενωμένη Ευρώπη
και δε βρίσκεται πουθενά

ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΟΥΣ

ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΤΟΥΣ ΕΝΩΣΗΣ.

Δηλαδή, Αγαπητό μου Ημερολόγιο, 

ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΜΑΣ ΕΝΩΣΗΣ.

Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ &ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ

Δεν θα άντεχα να κοσμήσω το κείμενό μου με πρωθυπουργική φωτό...

Tέτοια ξεφτίλα! Να δίνει συνέντευξη Πρωθυπουργός - ο όποιος πρωθυπουργός, όποιας χώρας - σε μια χυδαία βρωμοφυλλάδα! Πώς δεν σκέφτηκαν οι γραφίστες της να τον κάνουν εξώφυλλο, καθισμένο πάνω στον μέσο δάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου;

Δεν με εκπλήσσει, αλλά οφείλουμε να τονίζουμε τέτοια θέματα προσβλητικά της υπόστασής μας ως Κράτους. 

Δεν με εκπλήσσει η πρωθυπουργική ανοησία.

Δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι ερωτήσεις (ας το παραδεχτούμε) του δημοσιογράφου της γερμανικής φυλλάδας είναι κρίσιμες, επίκαιρες και καίριες.

Δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι πρωθυπουργικές απαντήσεις είναι ανόητες, ανυπόστατες και αναληθοφανείς.

Δεν με εκπλήσσει το πόσο αυτονόητα κάθεται ο πρωθυπουργός στο σκαμνί τη φυλλάδας και απολογούμενος επαιτεί. Του συγκεκριμένου του αρκεί που έγινε πρωθυπουργός, ακόμα και μόνο για να ασχολείται η Μπιλντ μαζί του. Τόσο ξέρει, τόσο μπορεί, τόσο κάνει, χωρίς ηθική, χωρίς αιδώ, καβάλα στο σάπιο του καλάμι.

Αυτό που με εκπλήσσει και με θλίβει βαθειά, είναι το γεγονός ότι ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ να συνεχίζεται ο ανήλεος διωγμός μας και η διεθνής διαπόμπευσή μας ως πειραματόζωων των Αγορών και κάθε αγοραίου.

 

Είμαστε κακομοίρηδες τρακαδόροι και αμετανόητοι μιζαδόροι;

Είμαστε αξιολύπητα μπατηράκια;

Είμαστε άξιοι να εκπροσωπούμαστε από τέτοιες κυβερνήσεις;

Είμαστε άβουλα, άλαλα, άπραγα, καταδικασμένα χαμστεράκια, τελικά;

Αντί των κακόγουστων εξωφύλλων της φυλλάδας, μια όμορφη ελληνική εικόνα

ΠKΒ 22-08-2012

©Κείμενο και φωτογραφίες  Πέγκυ Βάβαλη_22-08-2012