...ΚΑΙ ΤΑ TROLLS ΣΕΡΝΟΥΝ ΚΑΡΑΒΙ

Ο κόσμος εξακολουθεί να χάνεται και να πηδάει από τα μπαλκόνια.

Έχουμε δρόμο μέχρι να ξανακερδίσουμε την ευημερία μας. Κοινό δρόμο, κακοτράχαλο και πολλή δουλειά για να τον διαβούμε με ασφάλεια.

Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, γιατί εξακολουθούμε ν΄ ασχολούμαστε με τα trolls του πολιτικού μας βίου και με την κάθε, καλά στοχευμένη στο θυμικό μας, προκλητική ή προσβλητική τους δήλωση. Όσο ασχολούμαστε με τον κάθε τσιρίδα κοντοστούπη, ή υπερμεγέθη υπερήλικα χυδαιολόγο, ή με την όποια γλωσσού μανταμίτσα και την κάθε ξερόλα σουσουράδα, αυξάνουμε την δημοτικότητά τους (και η αρνητική δημοτικότητα μετράει γι' αυτούς) και την τηλεθέαση, ή ακροαματικότητα στα κανάλια και στα ραδιόφωνα που φιλοξενούν τις ποταπές υπάρξεις τους.

Ας πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στην ενασχόληση με εκείνους που με την τρελλάρα τους γεμίζουν τις κοιλάρες τους, αδειάζοντας τις τσέπες μας!

Ας κατανοήσουμε, επιτέλους, ότι εμείς κάναμε δημόσιο προβεβλημένο πρόσωπο το κάθε τσόλι της πολιτικής! Επιτέλους, ας σταματήσουμε εδώ! Ως εδώ και μη παρέκει!
Σημ: Το κέικ λεμόνι-σοκολάτα και το ραβανί, για να σας καλοπιάσω, μπας και ξεκολλήσετε από τη μανία με την αναπαραγωγή των δηλώσεων εκείνων που αγαπάτε να μισείτε.

Π.Κ.Β. 28/02/2015

Κείμενο και φωτογραφίες © Πέγκυ Βάβαλη_2015

ΛΥΠΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

«Λυπάμαι για τους Έλληνες» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος έκανε λόγο για «ανεύθυνη» συμπεριφορά εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία προτίθεται να του χαλάσει τη μαγιά και ελπίζω και θέλω να το πετύχει, για το καλό των πολιτών της Ελλάδας και της Ευρώπης

Μετά από αυτή τη δήλωση του «κυρίου» Σόιμπλε ακολούθησε ο αναμενόμενος χαμός στο ΜΜΕ, στο διαδίκτυο και μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Γερμανίας.

Κρατώ τη δήλωση «Λυπάμαι για τους Έλληνες». Καλώς μας λυπάται, ειδικά ο Σόιμπλε, διότι, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεχόμαστε άβουλα να χρεωνόμαστε και να πληρώνουμε τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις των Γερμανικών και άλλων πολυεθνικών εταιρειών, τις μίζες και τις υπερτιμολογήσεις των ελαττωματικών αμυντικών, τεχνολογικών και ιατροφαρμακευτικών εξοπλισμών, ταΐζοντας με χρυσά κουτάλια τη διαπλοκή και τη λαμογιά ανωτάτου γηγενούς και διεθνούς επιπέδου!

Καλώς μας λυπάται ο Σόιμπλε, διότι το μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που θεωρεί υποχρέωσή του να πληρώνει τους φόρους του και να συναλλάσσεται έντιμα, έχει χρηματοδοτήσει και χρηματοδοτεί ημεδαπούς και αλλοδαπούς τραπεζίτες, που ξεφύτρωσαν από το πουθενά, μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικά κόμματα και κάθε απόλυτο τσαρουχοτίποτα που, ντε και καλά, είχε στόχο ζωής τα κότερα, τις βίλλες, τις Porsche, το Γκστάαντ, και τη χλιδάτη ζωή!

Καλώς μας λυπάται ο Σόιμπλε, διότι είμαστε ηλίθιοι όσοι (δηλαδή όλοι) δεν αμφισβητήσαμε τις προθέσεις των μεταπολιτευτικών μας κυβερνήσεων και των «εταίρων» μας έγκαιρα.

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ. Έτσι αποκαλώ την σημερινή παγκόσμια ημέρα. Η ρήση της Μητέρας Τερέζας έχει εντυπωθεί στο νου και στην καρδιά μου, έτσι δεν είμαι ενάντια σε τίποτα. Είμαι υπέρ των καλών κ’ αγαθών ανθρώπων, πράξεων, πραγμάτων.

Ο εορτασμός, ή η επισήμανση, καλύτερα, των Παγκοσμίων Ημερών από τα Ηνωμένα Έθνη – με την υπερβολή της πολιτικής ορθότητας, η οποία υπερισχύει της κοινωνικής ευαισθησίας στις μέρες μας – έχει ξεφτίσει κι έχει χάσει την ουσία του. Έχει ξεφύγει από την αποτελεσματική κοινωνική αφύπνιση και την αναγκαία δράση, μεταπηδώντας στο στάδιο μιας τυπικής αφιέρωσης, στην καλύτερη περίπτωση, έως το γκροτέσκ, σε πολλές περιπτώσεις.

Η σημερινή παγκόσμια ημέρα αφορά τα παιδιά που πάσχουν από την σοβαρή ασθένεια η οποία μας τρομάζει τόσο, ώστε αποφεύγουμε να την πούμε με τα’ όνομά της. Ο παιδικός καρκίνος μαστίζει πολλά παιδιά. Ο παιδικός καρκίνος στερεί το γέλιο και τη χαρά από τα παιδικά προσωπάκια, ρίχνοντας την σκιά του φόβου του θανάτου πάνω στους γονείς, τις οικογένειες και τους κοντινούς τους ανθρώπους.

Ευτυχώς, δεν είναι ανίατη ασθένεια ο καρκίνος. Ευτυχώς, η Ιατρική προοδεύει, καλπάζοντας, στις μεθόδους ιάσής του. Ευτυχώς, όλο και περισσότερα παιδιά θεραπεύονται!

Η ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΚΑΝΑΠΕ-ΔΟΥΛΑ ΞΥΠΝΗΣΕ!

Εντάξει. Χιονίζει, το έχει στρώσει. Στην Αττική και σ’ όλη την Επικράτεια, κάνει κρύο τσουχτερό.

Μέχρι πρόσφατα και για αρκετά χρόνια, περιμέναμε να χιονίσει για να δούμε άσπρη μέρα. Την τελευταία πτωχοποιητική πενταετία, ευχόμαστε να είναι ήπιοι οι χειμώνες για να μην υποφέρουν οι ολοένα αυξανόμενοι άστεγοι.

Είδαμε άσπρη μέρα χτες, σημειολογικά και μετεωρολογικά.

Απόψε, στις 6 το απόγευμα, θα συγκεντρωθούμε στις πλατείες όλης της χώρας για να δηλώσουμε, αμετάκλητα, σε εντός και εκτός συνόρων εταίρους, εταίρες και εταιρείες, την απαίτηση επαναφοράς της ε υ η μ ε ρ ί α ς μας!

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΜΙΖΕΡΙΑ! ΓΚΩΣΑΜΕ!

Μιζέρια και φαγωμάρα, παρελκόμενα του ωχαδερφισμού.

Η νέα Ελληνική Κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας την διακυβέρνηση της χώρας, από την εξουσία που της έδωσε το εκλογικό αποτέλεσμα, επιβεβαιώνει, από την πρώτη μέρα, όπως υποχρεούται, στους πολίτες ότι προτίθεται να τηρήσει τις προεκλογικές της εξαγγελίες. Δεν αντιλαμβάνομαι την καταστροφολογική ανησυχία των «απέναντι». Θεωρώ ότι, με την κομματική και καθόλου πολιτική μπουρδολογία των πρόσφατων δεκαετιών, πολλοί από εμάς λησμόνησαν το αυτονόητο της υποχρέωσης τήρησης των προεκλογικών προγραμμάτων από τα πολιτικά κόμματα. Ξεχάσαμε τη λέξη «συνέπεια», καθώς και πολλές λέξεις με πρώτο συνθετικό τον σύνδεσμο «συν», όπως «συνεργασία», «συναδέλφωση», «συνομιλία». Θεωρούμε το αυτονόητο, από περίεργο και ύποπτο, έως πρωτοφανές.

Μια επανεκπαίδευση την χρειαζόμαστε όλοι. Άλλο τόσο, χρειαζόμαστε έναν επαναπροσανατολισμό παράλληλα με τον επαναπροσδιορισμό των αξιών που μας διέπουν.

ΧΤΕΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ

Η ελπίδα πραγματώθηκε, ανοίγοντας τον δρόμο για την πραγμάτωση της Αλήθειας.

Θα αντιστρέψω την υπέροχη ατάκα της Σκάρλετ και θα πω: «Χτες ήταν μια άλλη μέρα.» Θα το λέω δυνατά, ώστε να σκεπάζει η φωνή μου την ηχορύπανση από τα χτεσινά λιγδιασμένα μαχαιροπήρουνα λεκιασμένων λακέδων. Θα το επαναλαμβάνω συνεχώς για είμαι συνεχώς επικεντρωμένη στον στόχο της ευημερίας του συνόλου.

Η Αλήθεια, ως μη λήθη, δεν ακυρώνει το χθες. Εντυπωμένο είναι και εγγεγραμμένα τα αποτελέσματά του, οι επιπτώσεις των οποίων στο σήμερα οφείλουν να ταξινομηθούν, να ιεραρχηθούν και με δίκαιη και αποτελεσματική διαχείριση, να λάβει χώρα η κάθαρση, η θεραπεία και η εξυγίανση.

Μεγάλη ανηφόρα, απότομη συχνά, ο δρόμος της Αλήθειας. Φωτεινή ανηφόρα, όμως, καθώς λαμποκοπά και οδηγεί η φλόγα της Αλήθειας, η άσβεστη, η οποία ακυρώνει την πιθανότητα λάθους με το υπέροχο στερητικό της άλφα. Α-λάθεια, στη δωρική διάλεκτο, είναι το συνώνυμο της ιονικής Α-λήθειας. Το Φως της οδηγεί εκείνους που το επιδιώκουν, εκείνους που το αντέχουν και καίει όσους επιδιώκουν το σκοτάδι.

Χτες ήταν μια άλλη μέρα.

Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα.

Ξημερώνει;

Ναι.

Από εμάς εξαρτάται τόσο το εξ-ημέρωμα, όσο και η κατανόηση της αντωνυμίας "εμείς".

ΟΝΕΙΡΟ ΖΩ!

Ούτε εγώ θα πάρω, μανδάμ! Η ακροφιλελέ μανούλα, δεν παίρνει ρίσκο, λέει, για να διασφαλίσει το μέλλον του παιδιού της. Αφού, είναι προφανέστατο, από το σποτάκι, ότι το μέλλον του παιδιού της είναι σκοτεινό, διότι σκοτεινά είναι κάτω από τη φούστα της μαμάς! Κάνει πως νοιάζεται για το μέλλον του παιδιού της, το οποίο ευνουχίζει κανονικά. (Ναι, είναι αγόρι, διότι στα προεκλογικά σποτάκια έχουν μόνο παιδιά και καθόλου κορίτσια!). Το πρότυπο Ελληνίδας μάνας, κατά το σποτάκι, είναι η κυριούλα που του γράφει τις εργασίες και τις εκθέσεις, για το σχολείο, που του ετοιμάζει τις χειροτεχνίες και τις ξεπατικωσούρες και που, φυσικά, του ετοιμάζει τη σάκα!

Μα, σα δεν ντρεπόμαστε, να περνάμε το πρότυπο της μανούλας που δεν αφήνει στο παιδί της περιθώρια ν’ αναπτύξει μια υπεύθυνη προσωπικότητα, σαν τη μέση συνετή Ελληνίδα! Η νόστιμη κυριούλα, που δεν ρισκάρει να επιτρέψει στο παιδί της να έχει την ευθύνη της προετοιμασίας του για το σχολείο, μας νουθετεί και θέλει να μας πείσει ότι νοιάζεται για το μέλλον του μαμάκια της! Τι μέλλον προοιωνίζεται, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, για τα δύστυχα αγοράκια τέτοιων καταδυναστευτικών μαμάδων;

Κι εμείς είμαστε φιλόξενοι άνθρωποι και γεμάτοι απορίες και αμφισβητήσεις για τα τεκταινόμενα, αλλά δεν μας χτύπησε το κουδούνι ο κύριος Αντώνης για μας ενημερώσει ότι παλεύει να μας πείσει πως, αυτή τη φορά, λέει την αλήθεια. Πού ξέρεις, μπορεί να περάσει κι από ‘δώ…

Όνειρο ζω! Δεν μπορεί να είναι αληθινά αυτά που βλέπω σε τηλεοράσεις και διαδίκτυο! Δεν γίνεται αυτά τα προεκλογικά μηνύματα να απευθύνονται σε ενήλικα άτομα!